مجسمه‌سازی، تندیسگری یا پیکرتراشی (به انگلیسی Sculpture) شاخه ای از هنرهای تجسمی است که به شکل دادن اشیاء در هر اندازه ای با مصالح و تکنیک مختلف می پردازد. در واقع هنر مجسمه سازی فرایندی است که به خلق یک پیکر سه بعدی می انجامد؛ این حجم سه بعدی تندیس، پیکره و یا مجسمه نامیده می شود.

هر پیکر سه بعدی که به منظور دارا بودن یک بیان هنری آفریده شده را می‌توان تندیس نامید. هر شکل‌دادنی مجسمه‌سازی نیست بلکه باید در ورای آن، یک فکر، خلاقیت یا یک نوآوری وجود داشته باشد.

هنر مینیاتور و نگارگری (به فرانسوی: Miniature)، نوعی از نقاشی‌ است که در آن هنرمند با الهام‌گیری از طبیعت به‌صورت بسیار ظریف و ترکیب‌شده با قوه تخیل خود آن را به تصویر می کشد.

کلمه‌ی مینیاتور از واژه‌ی لاتین "minimum natural" مشتق شده است و به معنای طبیعت کوچک و ظریف است. این کلمه در دوره‌ی قاجار و تاثیرپذیری زبان فارسی از فرانسوی، وارد زبان فارسی شده و از آن روز به مرور در میان اهالی هنر و مردم عادی متداول شده است.

مینیاتوریست، هنرمندی است که آن چه را خود می اندیشد، یا می پندارد که بیننده علاقه مند به دیدن آن است، تجسم می بخشد و به هیچ وجه تابع مقررات و قوانین حاکم بر فضای نقاشی نیست.

هنر سنگ تراشی یا حجاری، از طریق کندن نقش بر روی سنگ، به عبارتی شکل دادن و نقش انداختن با تراش، خراطی، برش و خراش سنگ به ابعاد دلخواه بر روی آن به منظور ساخت و تزئین اشیا با ابزارهای مختلف را هنر حجّاری می نامند.

این هنر سنگ تراشی در بناهای تاریخی و ساخت اشیای سنگی مورد استفاده قرار می گیرد. آثار این هنر کهن در دیوارها و سرستون‌های بناهای قدیمی، آرامگاه‌ها، تابلوهای تزئینی و حتی مهره‌های شطرنج به چشم می‌خورد.

سنگ مرمر (با نام های انگلیسی onyx stone و onyx marble) از سنگ‌های دگرگونی است که از دگرگونی سنگ آهک به وجود می آید و نوعی سنگ آهک است که با رسوب از صدها هزار سال پیش به وجود آمده است. کانی اصلی تشکیل دهنده آن کلسیت است.

سنگ مرمر یکی از سنگ‌های طبیعی با زیبایی منحصر به فرد است که به طور اساسی از ترکیب کلسیت (کربنات کلسیم) و یا دولومیت (کربنات مگنزیم) تشکیل می‌شود. این سنگ به دلیل الگوها و رنگ‌های زیبا و شفافیت طبیعی‌اش، از هزاران سال پیش در صنایع مختلف از جمله معماری، تزئینات و مصنوعات هنری به کار رفته است.